Wie ik ben

Mijn verhaal

Veel auteurs schrijven hier een stuk over zichzelf in de derde persoon. Dat, of iemand anders doet het voor ze. Ik heb nooit begrepen waarom. Ik typ dit, jij leest dit. Laten we de zaken niet moeilijker maken dan ze zijn.

Ik heb iets met woorden. En ik wil ze gebruiken om verhalen te vertellen. De personages waar je over leest in mijn boeken duiken van de een op de andere dag op in mijn brein. Sommigen struinen er al een tijdje rond, anderen moeten op dag een al meteen op papier gezet worden. Ik denk dat ik het het beste omschrijf als ik zeg dat ik een rijke fantasie heb, die soms een eigen leven leidt.

De twee thema’s die altijd aan bod komen in mijn verhalen zijn trauma en liefde, waarbij het eerste het tweede vaak in de weg staat. Als het plot “meisje ontmoet jongen, een van beiden heeft ooit iets moeilijks meegemaakt en dat staat relatie in de weg…” je enigszins aanspreekt, zou ik mezelf bij je aanbevelen. Als je eerste reactie is “wacht, waar zijn de zombies?” vrees ik dat je over de verkeerde schrijver aan het lezen bent.

Inmiddels weten veel lezers mij en mijn werk te vinden. Het maakt me ontzettend blij als ik reacties voorbij zie komen op social media, of als lezers de tijd nemen me een e-mail te sturen. 

Het is onmogelijk om precies te zeggen hoeveel woorden ik al heb geschreven, omdat ik heel veel onafgemaakte manuscripten heb liggen. De woorden die ik hier heb opgeteld komen uit de boeken die ik heb uitgegeven en de manuscripten die daadwerkelijk (bijna) af zijn, maar in werkelijkheid is dat nog niet eens de helft van het totale aantal geschreven woorden.

 

Boeken uitgegeven

Recensies

Gemiddelde beoordeling

Woorden geschreven

Biografie

22 mei 1991: geboren. Hier herinner ik me niets van.

1998, of zo: Ik kreeg een bril. Belangrijk hoogtepunt.

2005-2008: Ik deed de HAVO. Mijn favoriete vakken waren Engels en Management & Organisatie. 

2008: Ik begon op het HBO en deed Bedrijfskunde (Management, Economie en Recht). Ik verhuisde in dit jaar naar een knalroze studentenkamer in Groningen. Het was niet nodig uit huis te gaan, want het was slechts een half uur reizen vanuit mijn moeders huis, maar mijn oudere broer zat inmiddels op kamers en dus moest ik ook, want jaloezie.

2009: Ik haalde mijn propedeuse in één jaar en wilde door naar de universiteit. Mijn broer deed op dat moment bedrijfskunde aan de universiteit en dat vond ik er allemaal heel saai uitzien, dus koos ik voor Psychologie.

2011: Ik werd lid van AEGEE-Groningen, een Europese studentenvereniging die veel reizen en culturele uitwisseling organiseert (en nog veel meer doet, maar dit was wat mij aansprak). Daarnaast heb ik in dit jaar het tweede studiejaar van de MER gedaan omdat ik vanwege een onvoldoende een pauze moest inlassen bij psychologie en ik besloot beide studies te gaan doen (en af te ronden). 

2012: Ik werd bestuurslid van AEGEE-Groningen en heb dit een jaar fulltime gedaan. Ik was Penningmeester, European Affairs Director en Vice-President (we hadden maar een driekoppig bestuur en dus veel dubbele functies). Het was een jaar gevuld met reizen, gezelligheid en leermomenten. Het grootste leermoment was dat ik een ongezonde leefstijl had, dus na dit bestuursjaar ging ik meer sporten en begin 2014 werd ik van de een op de andere dag vegan.

2015: Ik was toe aan mijn eerste stage en deze wilde ik in het buitenland doen. Ik vertrok in september naar Indonesië, waar ik vijf maanden in Jakarta heb gewoond en stage heb gelopen bij de Indonesische Kamer van Koophandel. Hier begon ik ook mijn reisblog, die nog steeds online staat. Na de stage heb ik anderhalve maand rondgereisd in Zuid-oost Azië. Dit was fantastisch en ontzettend leerzaam en ik lees mijn eigen blogs nog vaak met veel plezier terug. 

2016: In april begon ik met werken op een camping in Frankrijk. Dit bleek al vrij snel totaal niet mijn ding te zijn en ik was er niet gelukkig, dus ben ik gestopt – nadat de camping iemand had gevonden om mij te vervangen. Komen we meteen op een van mijn favoriete uitspraken ooit: “If you don’t like where you are, move. You are not a tree.” Ik ben toen meteen doorgegaan naar Lyon, waar ik drie maanden bij de ANWB heb gewerkt. Dat vond ik wel heel leuk en mijn Frans is met sprongen vooruit gegaan! Daarnaast heb hier ik ontdekt dat het een ontzettend goed idee is om bordspellen te spelen (met vrienden, of met vreemden. Maakt gewoon niet uit).

2016: In september was ik toe aan mijn afstudeerstage en deze heb ik gedaan bij een grote uitgeverij in Amsterdam. Ik ben vanuit Frankrijk verhuisd naar onze hoofdstad en woon daar nog steeds. Deze stage gaf me veel ruimte om allerlei dingen te leren en uit te zoeken over het boekenvak. De eerste ideeën om mijn boeken uit te geven werden geboren.

2017: Ik heb me ingeschreven bij de KVK en Circus Cesaria uitgegeven. Na de stage was ik op zoek naar werk en ben uiteindelijk beland bij de ING als telefonisch hypotheekadviseur (iets wat ik ook al een soort van had gedaan in Groningen, naast mijn studie). Ook heb ik in dit jaar samen met Simone Lucchesi The Indie Awards opgericht.

2018: Ave Cesaria verscheen.

2019: Ik ben veranderd van baan en gaan werken als recruiter bij LevelUp Ventures. Daarnaast heb ik in dit jaar De actrice in mij uitgegeven.

2020: Mijn vijfde boek 55 tips over schrijven en uitgeven heb ik gepubliceerd als e-book en ik ben aan het professionaliseren door het maken van een nieuwe website, zichtbaarder te zijn en meer samenwerkingen op te zoeken. Daarnaast heb ik in de zomer een kort verhaal gepubliceerd, Het gras is groener.

Op dit moment heb ik twee manuscripten liggen die volledig af zijn. Wat veel van jullie nog niet zullen weten is dat ik deze op wil sturen naar een uitgeverij, om te zien of daar nieuwe samenwerkingen uit voort kunnen komen. Dat feitje verstop ik helemaal aan het eind van deze lange bio, alleen voor echte fans 😉

Sanne Hillemans schrijft
Sanne Hillemans leest
Sanne Hillemans lacht
Sanne Hillemans schrijft en lacht
{

“Al heb je een heel idee achter je verhaal en wil je een specifieke boodschap overbrengen, soms is het slechts één goedgeplaatste zin op een moment dat het relevant is in iemands leven die echt iets betekent.
Dat kun je niet timen.”

– Sanne Hillemans